Jak działa karta SIM?

Jak działa karta SIM?

Karta SIM:

SIM4Technologia kart SIM jest jedną z najpopularniejszych technologii wykorzystywanych w telefonach komórkowych do aktywacji połączenia i komunikacji oraz do nawiązywania połączeń z systemem serwerowym, a także wykorzystywaną w różnych projekty elektryczne i elektroniczne . Jest to moduł tożsamości abonenta, który zawiera układ scalony do przechowywania międzynarodowej tożsamości mobilnego abonenta lub IMSI oraz klucze do identyfikacji i uwierzytelniania abonentów w systemie komunikacyjnym. Karta SIM jest osadzona w karta inteligentna które można usunąć i przenieść do różnych telefonów komórkowych. Karta SIM zapewnia system bezpieczeństwa użytkownikom. Pierwsza karta SIM została wyprodukowana w 1991 roku przez Giesecke i Deviant of Sagem we Francji.



SIM

Dane przechowywane na karcie SIM obejmują unikalny numer seryjny zwany ICCID, międzynarodową tożsamość abonenta mobilnego lub IMSI, informacje o uwierzytelnieniu bezpieczeństwa, tymczasowe informacje o sieci, osobisty numer identyfikacyjny lub PIN oraz osobisty kod odblokowujący lub PUK do odblokowania. Karta SIM zawiera swoją wewnętrzną pamięć, w której przechowuje dane, informacje osobiste i finansowe, tożsamość dla GSM / CDMA. Nowoczesne karty SIM umożliwiają przechowywanie danych aplikacji, które komunikują się ze słuchawką lub serwerem za pomocą zestawu narzędzi aplikacji SIM. Karta SIM przechowuje informacje specyficzne dla sieci w celu uwierzytelnienia tożsamości abonenta w sieci. Spośród wielu kluczy najważniejszymi kluczami są ICCID, IMSI, klucz uwierzytelniający lub Ki, identyfikator lokalny lub LAI oraz numer alarmowy przypisany do operatora. Micro sim został wynaleziony dla najnowszych telefonów komórkowych. Karta SIM zawiera również inne dane, takie jak numer centrum obsługi wiadomości SMS lub SMSC, nazwa usługodawcy lub nazwa SPN, numer wybierania usługi lub SDN, usługa o wartości dodanej lub VAS itp. Karta SIM jest dostępna w różnych pojemnościach od 32 KB do 128 KB i może przechowywać 250 kontaktów.






Klucze karty SIM:

1. Identyfikator karty układu scalonego lub ICCID - Jest to podstawowy numer konta, który ma 19 cyfr. Numer zawiera sekcje, takie jak numer identyfikacyjny wydawcy lub IIN, indywidualny identyfikator konta, cyfra kontrolna itp.

dwa. Międzynarodowa tożsamość abonenta mobilnego lub IMSI - Służy do identyfikacji sieci poszczególnych operatorów. Zwykle ma 109 cyfr. Jego pierwsze 3 cyfry reprezentują mobilny kod kraju lub MCC, następne 2 do 3 cyfry oznaczają kod sieci komórkowej lub MNC, kolejne cyfry oznaczają numer identyfikacyjny abonenta mobilnego lub MSIN.



SIM1

3. Klucz uwierzytelniający lub Ki - Jest to 128 bit używany do uwierzytelniania karty SIM w sieci komórkowej. Każda karta SIM ma unikalny klucz uwierzytelniający przypisany przez operatora podczas personalizacji. Klucz uwierzytelniający jest również przechowywany w bazie danych sieci operatora. Gdy telefon komórkowy po raz pierwszy aktywuje się przy użyciu karty SIM, pobiera międzynarodowy identyfikator abonenta mobilnego lub IMSI z karty SIM i przekazuje go operatorowi telefonii komórkowej w celu uwierzytelnienia. Baza danych w systemie operacyjnym wyszukuje następnie przychodzący IMSI i powiązany klucz uwierzytelniania. Baza danych operatora generuje następnie numer losowy lub RAND i podpisuje go za pomocą IMSI i podaje inny numer o nazwie Signed Response 1 (SRES_ 1). RAND zostanie wysłany do telefonu komórkowego, a następnie karta SIM podpisze go kluczem uwierzytelniającym i wygeneruje SRES_ 2, który następnie przechodzi do sieci operatora. Następnie sieć operatora porównuje wyprodukowany przez siebie SRES_1 i SRES_2 z telefonu komórkowego. Jeśli oba pasują, karta SIM jest uwierzytelniona.

4. Tożsamość obszaru lokalizacji lub LAI - To informacje przechowywane na karcie SIM o dostępnej sieci lokalnej. Sieć operatora jest podzielona na różne małe obszary, z których każdy ma LAI.


5. Wiadomości SMS - Karta SIM może przechowywać wiele wiadomości SMS

6. Łączność - Karta SIM może przechowywać około 250 kontaktów.

Funkcje karty SIM:

Karta SIM spełnia następujące funkcje:

1) Identyfikuje abonenta: IMSI zaprogramowany na karcie SIM to tożsamość abonenta. Każdy IMSI jest mapowany na numer telefonu komórkowego i dostarczany do HLR, aby umożliwić identyfikację abonenta.

2) Uwierzytelnij subskrybenta: Jest to proces, w którym za pomocą algorytmu uwierzytelniania na karcie SIM każdy abonent udziela unikalnej odpowiedzi w oparciu o IMSI (przechowywany na karcie SIM) i RAND (dostarczany przez sieć). Dopasowując tę ​​odpowiedź do wartości obliczonych w sieci, legalny abonent jest zalogowany do sieci i może teraz korzystać z usług dostawcy usług mobilnych. Karta SIM staje się cechą pracy mobilnej.

3) Pamięć: Do przechowywania numerów telefonów i SMS-ów.

4) Aplikacje: SIM Tool Kit lub standard GSM 11.14 umożliwia tworzenie

Aplikacje na karcie SIM zapewniają podstawowe informacje na żądanie i inne

Aplikacje do m-commerce, czatów, transmisji komórkowych, kopii zapasowych książki telefonicznej,

Usługi lokalizacyjne itp.

Karty SIM oparte na mikroprocesorze:

Najważniejszą częścią karty SIM jest jej Mikrokontroler. Jest to chip o rozmiarze papieru, który jest typową pamięcią ROM o rozmiarze od 64 KB do 512 KB. Rozmiar pamięci RAM mieści się w zakresie od 1 KB do 8 KB, podczas gdy rozmiar EEPROM mieści się w zakresie od 16 KB do 512 KB. ROM zawiera system operacyjny lub system operacyjny karty, podczas gdy EEPROM zawiera dane zwane personalizacją, które obejmują klucze bezpieczeństwa, książkę telefoniczną, ustawienia SMS-ów, itp. Napięcie robocze karty SIM może wynosić 1,8 V, 3 V lub 5 V, ale napięcia robocze większość nowoczesnych kart SIM obsługuje 5 V, 3 V i 1,8 V.

Istnieją dwa rodzaje kart mikroprocesorowych. Karty te mają postać kart stykowych, które wymagają czytnika kart, lub kart zbliżeniowych, które do działania wykorzystują sygnały o częstotliwości radiowej.

istotny

Rodzaje kart SIM:

Istnieją dwa rodzaje kart SIM: GSM i CDMA:

GSM:

Technologia GSM oznacza Global System for Mobiles, a jej podstawę można przypisać firmie Bell Laboratories w 1970 r. Wykorzystuje ona system z komutacją obwodów i dzieli każdy sygnał 200 kHz na 8 szczelin czasowych 25 kHz i działa w paśmie 900 MHz, 800 MHz i 1,8 Pasma GHz. Wykorzystuje technikę transmisji wąskopasmowej - w zasadzie multipleksowanie dostępu z podziałem czasu. Szybkość przesyłania danych waha się od 64 kb / s do 120 kb / s.

CDMA:

CDMA oznacza wielodostęp z podziałem kodowym, który wyjaśnia zasadę kanału komunikacyjnego, który wykorzystuje technologię widma rozproszonego i specjalny schemat kodowania, który jest schematem multipleksowania z podziałem czasu i schematem multipleksowania z podziałem częstotliwości.